Wanneer erfgoed en natuur elkaar vinden kunnen mooie verhalen ontstaan. Op deze wandeling, die kadert in het Markathon-thema van Natuurpunt Markvallei en ook in het Verbeeckjaar, was dit echt weer mooi om te zien gebeuren.
De drie gidsen Rob Koeken, Els Hofkens en Koen Vannuffelen hebben de groep van 25 deelnemers meegenomen in deze leerrijke tocht.
De groep startte in het centrum van het Klavier met een uitgebreide toelichting rond de ontstaansgeschiedenis. We keerden terug in de tijd wanneer de industriële grootgrondbezitters een zeker zeggenschap hadden in de Kempense regio. Van Splingard ging het over naar Verbeeck. Een man die 100 jaar geleden toch wel het uitzicht van de ruime regio heeft doen veranderen. Els heeft ons meegenomen in dit uitermate boeiende en leerrijke stukje geschiedenis. Het terrein kon toen gezien worden als een showroom van betonnen rustieke elementen. Maar ook een trendsetter rond hoenderkwekerijen en plantgoed. De gebouwen en elementen van weleer zijn niet allemaal blijven bestaan, maar een deel ervan wel en die zijn zeker het benoemen en bezichtigen waard.
Om de overgang tussen erfgoed en natuur te maken was er een leuke stop op een van de fotopareltjes van dit domein: de grote vijver, vroeger het natuurlijk ven De Reyt, maar omgebouwd door dezelfde Verbeeck naar een vijver. Wat velen niet weten is dat verborgen in de zijkant een heus pinetum te vinden was/is. Een pinetum is een arboretum maar dan gericht op coniferen, taxus, dennen en sparren. Rob was helemaal in zijn element om de deelnemers het verschil tussen naakt- en bedektzadige bomen uit te leggen. Maar ook een bergje aan heel typische bomen uit deze groep zijn we een voor een gaan bezichtigen.
Vervolgens heeft Koen ons meegenomen van de grote vijver naar het natuurgebied Zwart Goor om daar toelichting te geven over types graslanden (type 0-5 van raaigras over bloemrijk grasland naar schraal grasland) het verschil tussen soortenrijk en soortenarm grasland en hoe dit te bekomen. In dit gebied gebeurt dit door gebruik te maken van de begrazers (Galloways) in samenwerking met een bioboer en door goed uitgedacht maaibeheer (gefaseerd maaien). Toeval of niet, maar net vorige week was de weide op het natuurgebied gemaaid volgens dit principe. Een uitgelezen kans dus om de deelnemers dit te kunnen laten zien en ervaren.
Na 2,5 u. wandelen doorheen dit gebied, bekeken vanuit een andere invalshoek met heel wat doelgerichte vragen en aanvullingen van een uiterst geïnteresseerde groep deelnemers, was het tijd om terug richting vertrekpunt te gaan. Een gesmaakte wandeling die aantoonde dat op een beperkt stukje grond er toch samen kan gewerkt worden tussen natuur en erfgoed. En dat dit nog steeds kan verder evolueren in de huidige maatschappij, want ook de huidige bewoners van dit unieke stukje in Merksplas genieten elke dag nog van de combinatie van gecultiveerde natuur en de natuurlijke natuur. Verslag: Koen Vannuffelen


