Natuurpunt Markvallei organiseert op vrijdag 15 januari een vervolg op de Kempenkrak! Een vervolg, want Kempenkrak II borduurt verder op de succesformule maar is natuurlijk inhoudelijk niet hetzelfde als de eerste Kempenkrak. Na het succes van De Kempenkrak trekken Don Vitalski en Steven Van Gool opnieuw de Kempen in met De Kempenkrak II: een gloednieuwe rollercoaster vol verhalen, muziek, dialect, nostalgie en andere Kempense levensnoodzakelijkheden. Deze keer belanden we in de jaren 80: Biactol, honderd dagen, zwarte eyeliner, Café The Coke, Zaal Lux, Marc Dex, De Kreuners, Margriet Hermans als jonge punker… En uiteraard opnieuw de grote vragen des levens.
Waarom zegt men kornijn? Wat is stechelen? En waarom is een rijtak in Olen geen stuur in Rijkevorsel?
U weet intussen wat De Kempenkrak teweegbrengt: een avond lachen, mijmeren en luidkeels dingen roepen die men twintig jaar geleden nog normaal vond. U weet ook dat het Kempense materiaal onuitputtelijk is. Vandaar: ronde twee!
De Kempenkrak II, met de radde tong van rasverteller Vitalski en de muzikale duivelskunsten van Steven Van Gool, staat op 15 januari 2027 op de planken in De Klapekster. De deur gaat open om 19.30 uur. Je kan nog niet inschrijven! Maar dat brengen we binnenkort in orde.
De werkgroep “Landschappelijk Erfgoed” nodigt, in een samenwerking met Avansa-Kempen, Paul Catteeuw uit voor een lezing over sagen en legenden. Op 25 september is hij te gast in Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske voor een boeiende uiteenzetting over het merkwaardige fenomeen van onze volksverhalen.
Waarom duiken er in fabels bijna altijd dieren op? Wat maakt een volkssprookje anders dan een kunstsprookje? En hoe komt het dat zowel koningin Fabiola als viezen tist Louis Paul Boon met dezelfde verteltraditie verbonden zijn? Waarom is Eddy Merckx dan weer géén mythische held uit de oudheid, maar wél een legendarische coureur die tot haast bovenmenselijke prestaties kwam — ideaal materiaal voor een sage? En worden parabels echt alleen maar in de kerk verteld?
Het zijn vragen waarop Paul Catteeuw met veel schwung een antwoord biedt. Aan de hand van oude volksverhalen gidst hij je door het doolhof van mondelinge tradities en half vergeten vertellingen. Hij opent de deur naar de mysterieuze wereld van sagen en legenden, en kruidt dat met kleurrijke verhalen die nog altijd door de Kempen waaien.
Paul Catteeuw (1956) studeerde Germaanse filologie aan de Leuvense universiteit en stond mee aan de wieg van FARO, de Leuvense Vereniging voor Volkskunde, LECA en Histories. Tot 2014 was hij lector aan de Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen, waar hij ook het Centrum voor Talen uitbouwde. Sinds 2012 is hij redactiesecretaris, en sinds 2021 eindredacteur van het tijdschrift Volkskunde.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
