Op zondagochtend 3 augustus namen de drie gidsen – Marcel, Jee en Koen – een enthousiaste groep wandelaars mee op ontdekkingstocht in de omgeving van de Boal Brug. Deze locatie werd niet toevallig gekozen: dit jaar viert de afdeling haar 45-jarig bestaan, en heel wat gidswandelingen staan daarom in het teken van ‘toen en nu’. Zo keren we terug naar plekken waar destijds ook gegidst werd.
Uiteraard was het geen optie om twee uur op de brug te blijven staan, dus breidden we de wandeling uit richting De Laars, waar afgelopen winter grootschalige natuurwerken zijn uitgevoerd.
Onderweg hielden we halt bij een nestplaats van ooievaars, waar we wat meer vertelden over hun gedrag en habitat. Terug op de brug lichtten we toe dat deze plek vroeger dienstdeed als doorwaadbare plaats over het Merkske. Door de jaren heen kreeg deze weg steeds meer betekenis als verbindingsroute tussen Belgische en Nederlandse steden, en werd het Merkske dieper. Zo ontstond de noodzaak om een brug te bouwen voor het toenemende verkeer.
Via de Grensdreef ging het verder richting De Laars. Een prachtig voorbeeld van hoe natuur zich niets aantrekt van landsgrenzen – hier ‘hop’ je letterlijk van het ene land naar het andere. We stopten bij een enclave die volledig uit natuurgebied bestaat. Langs het verdere traject zagen we uitgestrekte zones bedekt met reuzenbalsemien. Dit was het uitgelezen moment om uitleg te geven over deze exoot, de impact ervan op het beheer, en het belang van grensoverschrijdende samenwerking.
Aan De Laars kwamen we bij een charmant bruggetje over het Merkske. Hier zie je mooi hoe België, Nederland en verschillende natuurorganisaties samenwerken aan het herstel van de beek. Rond 2017 werd hiervoor een gezamenlijk project opgestart. Eén van de acties was het aanleggen van houten dammen, waardoor het waterpeil in het Merkske iets hoger blijft – essentieel voor de lokale fauna en flora. Planten zoals egelskop en pijlkruid voelen zich intussen goed thuis in dit traagstromend, voedselrijk water.
We trokken verder richting het hart van De Laars, waar we uitleg gaven over de natuurwerken van afgelopen winter: grote stukken terrein zijn heringericht, met het oog op natuurlijke verbossing en het herstel van vennen. Voor de afronding van die werken moeten nog enkele stappen gezet worden, maar dat was tijdens de natte wintermaanden niet haalbaar.
De terugweg bracht ons naar heide- en bosgebieden. Daar vertelden we meer over deze biotopen en hun bewoners, zoals de nachtzwaluw, de pluimvoetbij, pijpestrootje, en het onderscheid tussen naald- en loofbos.
Tot slot, op het laatste stuk van de wandeling, liet een krassende raaf van zich horen – alsof hij ons eraan herinnerde dat ook voor hem de zondag was aangebroken. Een mooi moment om stilaan het bos achter ons te laten en terug te keren naar het vertrekpunt.