Het verhaal van Wortel. Het moederdorp van Hoogstraten.

Op vrijdag 28 februari komt Guy Muesen terug naar Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske voor een lezing. Deze keer behandelt hij de geschiedenis van het dorp Wortel. En de Wortelse “papboeren” moeten zich niet al te nederig gedragen, want ze komen goed uit de geschiedenis als moederdorp van Hoogstraten.

De lezing over de geschiedenis van Meerle, op het eind van 2023, werd positief onthaald in De Klapekster. De aanwezigen waren onder de indruk van de geschiedkundige achtergrond en de communicatieve vaardigheden van Guy Muesen. Die avond zelf namen mensen van Natuurpunt Markvallei al het initiatief om Guy te engageren voor een lezing over Wortel.

Guy Muesen focust opnieuw op verhalen over het echte leven in een klein dorp, waarin mensen zoals jij en ik centraal staan. Het verhaal begint nog voor er sprake was van de stad Hoogstraten. De voordracht kan gratis bijgewoond worden en start om 20 uur in Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske (De Klapekster). De deur gaat om 19.30 uur open. Info: info@natuurpuntmarkvallei.be

Inkom bedraagt 5 euro voor leden, 8 euro voor niet-leden

Annelies Jacobs over haar passie voor planten

Natuurpunt Markvallei nodigt Annelies Jacobs uit om te komen vertellen over haar boek en over haar passie voor planten. Op vrijdag 20 december is ze te gast in Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske (De Klapekster).

Ecologe Annelies Jacobs werkt op de studiedienst van Natuurpunt. Tijdens de coronaperiode bracht ze op haar wandelingen door de Belgische natuur alle inheemse planten op haar pad in kaart. Ze ontdekte er meer dan 1200!

Ze ging op zoek naar de verhalen erachter en heeft de 300 merkwaardigste planten gebundeld in een boek. Bijzonder aan het project is dat de auteur zelfs een aantal planten aantrof waarvan men vermoedde dat ze al lang uitgestorven waren. Dankzij dit boek komen ze weer onder de aandacht en op die manier slaat het boek meteen een brug naar de klimaatproblematiek en natuurbehoud. “Ik werd blij van orchideeën, maar zag ook wat de klimaatverandering, intensieve landbouw en stikstof aanrichten. Ik moet nu al zeggen tegen de mensen die na mij komen: ik heb een plant gezien die jij nooit meer zult zien.” (De Standaard, 22//2024)

Annelies is geen onbekende voor mensen die actief zijn binnen Natuurpunt. Ze brengt haar verhaal met veel passie en overtuiging. Het belooft dan ook een boeiende avond te worden. De deuren gaan open om 19.30 uur, de voordracht start om 20 uur. De inkom is gratis.

De Kempenkrak, met Vitalski en Veston

Natuurpunt Markvallei nodigt, in samenwerking met Avansa Kempen, Vitalski en Veston uit voor hun “Kempenkrak”. Op 8 november zijn zij te gast in Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske voor een boeiende avond waarin elke Kempenaar zich zal herkennen!
Wat maakt de Kempen zo speciaal? De Kempen van Gooreind tot Witgoor. Het fascinerende rijk van Essen tot Herselt, van Okselaar tot Balen. Van “El Passo” in Wuustwezel tot Bobbejaanland in Lichtaart, en van de Lilse Bergen tot het Zilvermeer – dàt ongelooflijk dynamische, soms wat onderschatte wonderland, wordt door Vitalski en Veston helemaal tot leven gebracht.
Vitalski herinnert zich nog, hoe hij op een dag in november 1979 samen met zijn moeder een nieuwe bureaustoel mocht gaan kopen bij Van de Ven, Olen. Vertrekkend in Vosselaar, bij Janssen Pharmaceutica, passeren ze langs dorpsscholen, steenfabrieken, vaarten met prachtige jaagpaden. Hij mijmert over de biografieën van Micha Mara, Staf van het Ijsboerke, Staf van Shoeconfex. En hij definieert: wat is nu precies de “Kempische droom”? Wat zijn nu trouwens de meest typisch Kempische eetgerechten? Wat zijn “dobbele witjes”? En wat bedoelt een Kempenaar als hij zegt: “Slaagt uw eigen gaai”?
Kleischieter Steven van Gool weet Vitalski’s zoektocht naar de ware bronnen van de Kempenaar soms tot kalmte te brengen, met zijn adembenemend virtuoze interpretaties van ‘s lands allergrootste Kempenbarden; Marc Dex, Louis Neefs, the Wolfbanes. Natalia, Margriet Hermans. Zjef van Uytsel. Desgevraagd weet de zanger aan Vitalski uit te leggen waarom zijn kompanen uit Dessel de “Pezeriken” worden genoemd, en waarom het Kempenland zoveel wereldberoemde motorcrossers levert. En wat Julius Caesar daarmee te maken heeft.
Vitalski en Veston, beiden geboren Kempenzonen, duiken voor deze voorstelling terug tot aan hun allerdiepste wortels. Nostalgisch – maar ook vooruitstrevend. Hilarisch, maar ook leerrijk.
Het meest veelzijdige portret van de Kempen ooit. Terloops doorprikken zij de leugenachtige mythes rond de Kempen, die in waarheid dus helemaal niet “stil” zijn, maar die juist rock-‘n-roll zijn. Langzaam maar zeker wordt in deze voorstelling de harde kern blootgelegd, van de echte aard van wat voortaan officieel wordt genoemd: De Kempenkrak.
De avond start om 20 uur, deuren gaan open om 19.30 uur. De inkom voor leden bedraagt 5 euro, voor niet-leden 8 euro. Vooraf inschrijven via www.natuurpuntmarkvallei.be .

Wim Geyskens over water en fotografie

Natuurpunt Markvallei organiseert op vrijdag 31 januari een lezing met de Rijkevorselse fotograaf Wim Geyskens. Wim is ook actief in de fotowerkgroep van Natuurpunt Markvallei en wil op deze avond een inkijk bieden in zijn werk.

Hij verbindt in zijn voordracht water en fotografie. “Beiden spelen een rol in mijn beleving van de natuur. In verschillende onderwerpen en voorbeelden zal ik tonen hoe water een prachtig samenspel kan vormen met fotografie. Dat gaat van prachtige waterlandschappen, de finesse van waterdruppels tot watervogels…. mijn grootste fascinatie.”

De voordracht is gratis en start om 20 uur in Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske (De Klapekster). De deuren gaan open om 19.30u. Info: info@natuurpuntmarkvallei.be – https://www.wimgeyskensfotografie.be/

Emoties bij de klimaatopwarming – voordracht Jan Mertens

vrijdag 18 oktober 19:30 21:00

Klimaatopwarming laat ons niet koud. Van zodra het probleem ter sprake komt, worden we geconfronteerd met tal van emoties. Jan Mertens komt er op uitnodiging van Natuurpunt Markvallei op 18 oktober over praten in Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske (De Klapekster). Let op: de lezing start al om 19.30u.

Jan Mertens, zoon van wijlen Staf Mertens, groeide op in Hoogstraten. Hij woont in Leuven, studeerde Germaanse Filologie en werkt als strategisch adviseur bij de Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling. Hij is ondertussen bijna veertig jaar actief in de groene beweging. Hij is voorzitter van de denktank Oikos en lid van de redactie van het tijdschrift. Hij is verder onder meer columnist bij MO* en actief bij Waerbeke. Hij schreef het boek “Het doet ertoe. Over verdriet, hoop en verzet.”

Jan Mertens: “Hoe gaan we om met de machteloosheid en het verdriet die we voelen wanneer we de omvang van de klimaatcrisis proberen te vatten? En hoe kunnen we hoop blijven voelen en energie vinden om elke dag opnieuw te handelen, zonder dat we zeker weten wat de uitkomst van onze inzet zal zijn? Over die vragen gaat Het doet ertoe. Heel veel mensen hebben op een of andere manier te maken met soms hevige klimaatemoties. Dat blijkt ook uit verschillende recente onderzoeken, onder meer bij jongeren. We zijn vaak bang van die gevoelens, bang dat ze ons zullen overweldigen. Dat kan ertoe leiden dat we bevriezen of cynisch worden. En dat terwijl die grote gevoelens in wezen positief zijn. Ze wijzen ons erop dat we deel van iets dat groter is dan we zelf zijn. Ze laten ons voelen dat we verdriet hebben voor iets dat er echt toe doet. Anders zou dat alles ons waarschijnlijk niet raken.”

“Die verbondenheid kan een brug vormen naar actieve hoop, een concept dat door Joanna Macy is ontwikkeld. Maar om op dat punt uit te komen, is het wel aangewezen dat we als het ware stap voor stap leren om door die emoties heen te ademen. Ze niet uit de weg gaan, maar er ook niet in blijven hangen. Een deel van dat proces is het onder ogen zien van de urgentie van de ecologische crisis, en hoe die zich uit als een rechtvaardigheidscrisis. Verder is het ook nodig dat we klimaatemoties niet zomaar zien als een ‘individueel’ probleem van mentaal welzijn, dat we zouden kunnen oplossen door een blik coaches open te trekken. De toestand waar we in zitten, hangt samen met een welbepaalde maatschappelijke ordening, die onder meer sterk heeft ingezet op het geloof in een eindeloze groei van productie en consumptie. Er zijn geen ‘magische’ (technologische) oplossingen die er op eenvoudige wijze toe zouden kunnen leiden dat we niet moeten nadenken over een model van welvaart binnen planetaire grenzen.”

Actieve hoop is iets anders dan een soms verkrampt optimisme. Hoop is ook geen statuut, het is een praktijk, het ontstaat in de actie. Het idee van hoop wil zeggen dat je niet weet wat de uitkomst zal zijn van wat je doet, wel dat het zinvol is om het te doen. Elke dag opnieuw worden we uitgenodigd om te doen wat we kunnen doen. En elke dag kunnen we ook opnieuw beginnen. Dat besef maakt ons minder machteloos, en kan ons helpen om nooit cynisch te worden. Dat wil dan ook zeggen dat we het risico van de empathie durven lopen. We kunnen voelen hoe we ouders zijn, hoe we grootouders zijn en hoe we goede voorouders kunnen zijn. Het recente IPCC-rapport maakt het ook zonneklaar: het is absoluut zinvol om nog te vechten voor elke tiende graad extra die we kunnen vermijden. Onze nog niet geboren achterkleinkinderen vragen dat ook aan ons. Actieve hoop wordt zo verbonden met de ideeën van Hannah Arendt. Het gaat erom te handelen, elke dag opnieuw, op de manier die die dag kan, en die een verschil kan maken. Wat dat is, kan voor iedereen anders zijn. Maar het doet ertoe, het is nog niet te laat. Arendt zegt ons dat de grootste vrijheid erin bestaat om te handelen als burger. Laten we dus niet naar onszelf kijken alsof we enkel consumenten zijn, maar als burgers. En als we onszelf kunnen begrijpen als burgers van een mondiale en intergenerationale politieke gemeenschap kunnen we in wezen enkel maar uitkomen bij een soort fundamentele houding van verzet. In het essay wordt gepoogd om om te gaan met uitdagende maar belangrijke vragen. Het is hopelijk een uitnodiging om dit samen te doen. Het kan hopelijk een stap vormen voor een grondhouding waarin verdriet, hoop en verzet met elkaar worden verbonden. Een grondhouding die ons kan helpen om ook de volgende tientallen jaren te blijven handelen, zonder cynisme.”

“Onze kleinkinderen vragen het aan ons. Want het doet ertoe.”

Gegevens

Datum:
vrijdag 18 oktober
Tijd:
19:30 – 21:00
Kosten:
Gratis
Evenement Categorie:
Evenement Tags:
, , , ,
Site:
http://www.natuurpuntmarkvallei.be
Kolonie 41
Wortel, Antwerpen België